UÇURUM

Benim adım uçurum

Boşluklarla boğuşuyorum

Onların hayatında oluşmuş boşluklar 

Benim pamuklarımla tıkanıyor

Bu uçucu ve yumuşak etkiyi gerçek sanıyorum

Tatlı pansumanlarımın arasında

Şiirler okuyorum boşluğa

Gökyüzünden serin damlalar iniyor

Akıyor tenimden yavaşça

 

Bedenini harcamış bir fahişe ile

Duygularını harcamış bir kız arasında fark göremiyorum

Oysa hayat şekilden ibaret

 

Birden tekdüzeleşiyor herşey.

 

Çıplak olan şeyleri ayıp görüyorlar

Hepsinin duygularını kundaklaması bundan

Oysa hepsi ayrı bir alem

Tek bir alem olmaya çalışıyorlar

Hayatımdaki boşluklarda öyle

Yumuşak dokunuşlarla tıkıyorum o delikleri

Ben kendimden veriyorum

Onlar dolarken ben boşalıyorum

Öyle neşelliyim ki

Öyle hayat doluyum ki

Herkesin yaralarınıı sarabilecek gibi...

 

Uçuruma yaklaşmak gibi değil

O boşluklarla uçurum olmak gibi

Öyle hayat doluyum ki

Yaşamak  vurmalı bir çalgı sanki

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !